Rdestowiec japoński to roślina inwazyjna i niebezpieczna (dla bioróżnorodności i infrastruktury), ale też jadalna i lecznicza (dla ludzi i zwierząt). Walory lecznicze mają przede wszystkim podziemne kłącza, natomiast jadalne są młode pędy nadziemne oraz liście tej rośliny. Liście przypominają w smaku szczaw i mogą być przygotowywane jak szczaw czy szpinak albo suszone na herbatę, natomiast młode pędy przypominają rabarbar, bywają określane mianem „dzikiego rabarbaru” i mogą być przyrządzane jak ta roślina. Można przygotować na przykład dżem z młodych pędów rdestowca japońskiego.

Składniki:
– młode, soczyste pędy rdestowca japońskiego (max. 80 cm wysokości; starsze stają się łykowate, a później drewnieją i nie nadają się do jedzenia)
– cukier (lub inna substancja słodząca, wedle uznania, opcjonalnie)

Sposób przygotowania (właściwie taki sam jak przyrządzania dżemu z rabarbaru):

Młode pędy rdestowca umyć, pozbawić liści (które można wykorzystać do innych potraw), obrać ze skórki i pokroić w kawałki ok. 1 cm. Kawałki rdestowca przełożyć do garnka, dodać cukier lub inną substancję słodzącą (wedle uznania, opcjonalnie, na zdjęciach wersja bez żadnych dodatków) i odrobinę wody, gotować na średnim ogniu, aż całkiem się rozpadną (ok. 30 minut).

Liście rdestowca, z którego przygotowano ten dżem, również zostały wykorzystane w celach konsumpcyjnych. Zostały użyte jako składnik tofucznicy, tj. umyte, pokrojone i podsmażone z posiekaną cebulką i pokruszonym naturalnym tofu. W podobny sposób można przygotować jajecznicę (jajka dodając na koniec).

TRZY WAŻNE UWAGI!

1. Ponieważ rdestowiec ma wybitną zdolność akumulowania metali ciężkich z gleby, zbierając go w celach konsumpcyjnych, należy korzystać ze stanowisk w czystych, niezanieczyszczonych miejscach. Dotyczy to zresztą wszystkich dziko rosnących jadalnych roślin.
2. Rdestowiec japoński to inwazyjny gatunek obcy (IGO), którego uprawa jest zabroniona na mocy ustawy o gatunkach obcych. Za uprawę rdestowca bez specjalnego zezwolenia grozi 5 lat więzienia i milion złotych kary finansowej. Można jednak zwalczać go metodą konsumpcji (jeśli rośnie w czystym miejscu) – w tym celu należy regularnie, jak najczęściej, zrywać rdestowca z jednego miejsca (zachowując ostrożność, by go nie rozprzestrzenić, co również jest zabronione). Rdestowiec rośnie od kwietnia do października i bardzo szybko odrasta, więc z jednego małego stanowiska można przygotować podczas zwalczania bardzo dużo pożywienia.
   Rdestowiec widoczny na zdjęciach to jedno z niedużych stanowisk tej rośliny na Biskupiej Górce, zwalczane metodą konsumpcji od zeszłego roku.
3. Jednorazowe zerwanie rdestowca tylko pobudza go do rozwoju (rozrasta się jeszcze bardziej!). Jeśli więc zdecydujemy się korzystać z rdestowca w celach konsumpcyjnych, w trosce o przyrodę powinniśmy zrywać go z wybranego miejsca jak najczęściej przez kilka lat. Początkowo stanowisko zacznie rozrastać się na boki (nawet 2 metry wokół!), ale z czasem uda się ograniczyć jego niepohamowany rozwój i… zjeść ze smakiem i korzyścią dla zdrowia i środowiska.

Więcej z kategorii „Przepisy”:

Więcej z kategorii „Zwalczanie rdestowca”: